Elektrokonvülzif Tedavi Anestezisinde Ketamin, Tiyopental, Ketamin-Tiyopental Kombinasyonunun Depresyon Üzerine Etkisi [Turk J Anaesthesiol Reanim]
Turk J Anaesthesiol Reanim. 2015; 43(5): 313-317 | DOI: 10.5152/TJAR.2015.92668  

Elektrokonvülzif Tedavi Anestezisinde Ketamin, Tiyopental, Ketamin-Tiyopental Kombinasyonunun Depresyon Üzerine Etkisi

Özlem Özkan Kuşçu1, Feride Karacaer2, Ebru Biricik2, Ersel Güleç2, Lut Tamam3, Yasemin Güneş2
1Akyurt Devlet Hastanesi, Ankara, Türkiye
2Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Adana, Türkiye
3Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi, Psikiyatri Anabilim Dalı, Adana, Türkiye

GİRİŞ ve AMAÇ: İlaç tedavisine dirençli major depresyon vakalarında elektrokonvülsif tedavide (EKT) anestezi indüksiyonunda tiyopental, ketamin ve ketamin- tiyopental kombinasyonunun Hamilton Depresyon Değerlendirme Ölçeği (HDDÖ), Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği (HADÖ) ve hemodinami üzerine etkilerini değerlendirmeyi amaçladık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışma kapsamına 18-65 yaş arasında American Society of Anesthesiology ASA I-III grubu HDDÖ 17 ve 17’den büyük olan hastalar kabul edildi. Prospektif randomize kontrollü olan çalışmamızda olgular 3 gruba ayrıldı. Anestezi indüksiyonunda Grup 1’de tiyopental (4 mg kg-1), Grup 2’de ketamin (1 mg kg-1), Grup 3’te ise ketamin (1 mg kg-1) ve tiyopental (4 mg kg-1) kombinasyonu uygulandı. Tüm olgularda kas gevşetici olarak süksinilkolin (1 mg kg-1) kullanıldı. HADÖ ve HDDÖ, EKT öncesi, 3. EKT, 6. EKT sonrası ve EKT bitiminde değerlendirildi. Hastaların, indüksiyon öncesi, sonrası, EKT sonrası, sistolik ve diyastolik kan basıncı, kalp atım hızı, periferik oksijen satürasyonu, nöbet süreleri takibi yapıldı. EKT sırasında ve sonrasında olası yan etkiler kaydedildi.
BULGULAR: Grupların demografik verileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Hastaların 30’u (%52) erkek, 28’i (%48) kadınlardan oluşmaktaydı. Grup 1’deki hastaların yaş ortalaması 42,7±15,8 yıl, Grup 2’deki hastaların 44,8±11,6 yıl; Grup 3’teki hastaların ise 38,6±6,8 yıl olarak saptandı. EKT sonrasında, tüm gruplarda HDDÖ değerleri bazal değerlere göre azalma gösterirken gruplar arasında HDDÖ değerleri açısından istatistiksel fark saptanmadı. Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçek puanı ise ketamin verilen gruplarda daha yüksek tespit edildi. Sistolik ve diyastolik kan basıncı ile kalp atım hızı değerleri Grup 1’de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşüktü.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu çalışmada ilaç tedavisine dirençli depresyon nedeniyle EKT planlanan olgularda anestezi indüksiyonunda tiyopental, ketamin ve tiyopental- ketamin kombinasyonu kullanımının depresyon tedavisinde bir fark oluşturmadığı görüldü. EKT öncesinde 1 mg kg-1 verilen ketamin, EKT’nin depresyon tedavisine etkisini arttırmadı, buna karşın ketamin anksiyete skorlarında artışa neden oldu.

Anahtar Kelimeler: Depresyon, anksiyete, tiyopental, ketamin, elektrokonvüzif tedavi


Effect of Ketamine, Thiopental and Ketamine–Thiopental Combination during Electroconvulsive Therapy for Depression

Özlem Özkan Kuşçu1, Feride Karacaer2, Ebru Biricik2, Ersel Güleç2, Lut Tamam3, Yasemin Güneş2
1Akyurt State Hospital, Ankara, Turkey
2Department of Anaesthesiology and Reanimation, Çukurova University Faculty of Medicine, Adana, Turkey
3Department of Psychiatry, Çukurova University Faculty of Medicine, Adana, Turkey

INTRODUCTION: We aimed to evaluate the effect of anaesthesia with thiopental (4 mg kg−1), ketamine (1 mg kg−1) and ketamine−thiopental (1 mg kg−1 and 4 mg kg−1, respectively) combination during electroconvulsive therapy (ECT) on the Hamilton Depression Rating Scale (HDRS) and Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A) and haemodynamic variables in patients with resistant major depression.
METHODS: Patients with HDRS scores above 17 were included. The patients were randomly divided into three groups according to the anaesthesia used. Group 1 was given thiopental (4 mg kg-1), Group 2 was given ketamine (1 mg kg-1) and Group 3 was given ketamine (1 mg kg-1) and thiopental (4 mg kg-1). Succinylcholine (1 mg kg-1) was administered in all patients for muscle relaxation. HDRS and HAM-A scores were evaluated before ECT, after 3, 6. ECT and after the final ECT. Systolic and diastolic blood pressures, heart rates and oxygen saturations were recorded before and after anaesthesia induction and after the ECT procedure. Seizure duration was recorded.
RESULTS: Fifty-eight patients were included in the study. Thirty (52%) patients were male and 28 (48%) were female. The mean age was 42.7±15.8 years in Group 1, 44.8±11 years in Group 2 and 38.6±6.8 years in Group 3. In all groups, HDRS scores were reduced compared with the baseline values. There was no statistical significant difference between the groups regarding HDRS scores. HAM-A scores were higher in Group 2 and Group 3. Systolic and diastolic blood pressures and heart rate values were lower in Group 1 and the difference was statistically significant.
DISCUSSION AND CONCLUSION: In this study, anaesthesia induced with thiopental, ketamine and thiopental–ketamine combination was observed to not result in a difference in ECT for patients with treatment-resistant depression. Ketamine at a dose of 1 mg kg−1 given just before ECT did not enhance the antidepressant effect of ECT; however, anxiety scores were increased with ketamine application.

Keywords: Depression, anxiety, thiopental, ketamine, electroconvulsive therapy


Özlem Özkan Kuşçu, Feride Karacaer, Ebru Biricik, Ersel Güleç, Lut Tamam, Yasemin Güneş. Effect of Ketamine, Thiopental and Ketamine–Thiopental Combination during Electroconvulsive Therapy for Depression. Turk J Anaesthesiol Reanim. 2015; 43(5): 313-317

Sorumlu Yazar: Feride Karacaer, Türkiye


ARAÇLAR
Tam Metin PDF
İngilizce Tam Metin
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş
Yazara e-posta gönder

Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar