Üçüncü düzey bir üniversite hastanesinin yoğun bakım ünitesine kabul edilen antepartum ve postpartum obstetrik hastaların sonuçları: 8 yıllık değerlendirme [Turk J Anaesthesiol Reanim]
Turk J Anaesthesiol Reanim. Baskıdaki Makaleler: TARD-56323

Üçüncü düzey bir üniversite hastanesinin yoğun bakım ünitesine kabul edilen antepartum ve postpartum obstetrik hastaların sonuçları: 8 yıllık değerlendirme

Menekşe Özçelik, Sanem Turhan, Onat Bermede, Ali Abbas Yılmaz, Necmettin Ünal, Mustafa Kemal Bayar
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji Ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Ankara

AMAÇ: Gebelik ilişkili mortalite ve morbidite, tüm dünyada sıklığı azalmakla birlikte halen ciddi bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada 2006 ile 2014 yılları arasında üçüncü düzey bir üniversite hastanesinin yoğun bakım (YB) ünitesine kabul edilen obstetrik hastaların özelliklerini, tanılarını, yapılan girişimleri ve sonuçlarını gözden geçirmeyi amaçladık.
YÖNTEMLER: Yoğun bakım ünitesine kabul edilen obstetrik hastaların hastane verileri retrospektif olarak gözden geçirildi.
SONUÇLAR: Çalışma süresi boyunca gebelik ilişkili YB kabul oranı tüm doğumların %0.21’ini oluşturmaktaydı. Dokuz antepartum (ortalama gestasyonel yaş 23 hafta) ve 48 postpartum (ortalama gestasyonel yaş 34 hafta) dönemdeki hasta çalışmaya dahil edildi. Antepartum dönemde kabul edilen hastaların çoğu primipar (%88.8) iken postpartum dönemdeki hastaların büyük çoğunluğunu multipar gebelikler (%64.6) oluşturmakta idi. Antepartum dönemdeki hastaların ortalama YB kalış süreleri 7 gün iken postpartum hastalarda bu süre 6 gündü. Her iki grup hastada da YB’a kabul nedeni olarak en sık karşılaşılan medikal problemler arasında solunum yetmezliği ve HELLP sendromu yer almakta idi. Bunun yanı sıra DIC ve eklampsi de postpartum hastalarda YB’a kabul nedenleri arasındaydı. Obstetrik hastaların YB’da kalış süreleri boyunca en sık uygulanan tedaviler arasında mekanik ventilasyon ve kan ve kan ürünü transfüzyonları yer almaktaydı. Anne ölümü yalnızca postpartum dönemde YB’a kabul edilen hastalara özgüydü (6 hasta, %12.5).

SONUÇ: Bu çalışmada, 8 yıllık bir sürede hastanemiz YB ünitesine kabul edilen obstetrik hastaları gözden geçirdik. Türkiye’de YB’ların kalitesini iyileştirmek için obstetrik hastaların YB’a kabul nedenleri ve sıklığına, bu hasta grubunun sonuçlarına ait bir gösterge ortaya koyan ulusal düzeyde bir çalışmaya ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.

Anahtar Kelimeler: Gebelik, Anne sağlığı, Obstetrik hastada yoğun bakım, YB kabulleri, Maternal morbidite, Maternal mortalite


Outcomes of antepartum and postpartum obstetric admissions to the intensive care unit of a tertiary university hospital: An 8-year review

Menekşe Özçelik, Sanem Turhan, Onat Bermede, Ali Abbas Yılmaz, Necmettin Ünal, Mustafa Kemal Bayar
Ankara University Medical Faculty, Department of Anesthesiology and Reanimation, Ankara, Turkey

OBJECTIVE: Although decreasing in rate,pregnancy-related mortality and morbidity is still a problem worldwide.In this study,we aimed to review characteristics,diagnoses,required interventions and outcomes of obstetric admissions to the ICU of a tertiary university hospital between 2006 and 2014 to provide an indicator to improve the management of critically ill obstetric patients.METHODS: A retrospective study of hospital records of obstetric admissions to ICU was carried out.RESULTS: Pregnancy-related ICU admission rate was 0.21% of all deliveries during the study period.Nine antepartum (mean gestational age of 23 weeks) and 48 postpartum (mean gestational age of 34 weeks) obstetric ICU admissions were included in the study.Most of the obstetric patients admitted antepartum was primiparas (88.8%),whereas multiparous pregnancy was more common in the patients admitted postpartum to the ICU (64.6%).The mean ICU stay was 7 days in the patients admitted antepartum and 6 days in the patients admitted postpartum.Common medical reasons for ICU admission were respiratory failure and HELLP in the both groups, whereas DIC and eclampsia were also medical circumstances requiring ICU admission in the postpartum patients.Mechanical ventilation and blood derivative transfusion were the most common interventions undertaken during the ICU stay of the obstetric patients.The maternal death was unique to the patients admitted postpartum (6 patients, 12.5%). CONCLUSION: In this study, we provided a review of the obstetric admissions to our institution over an 8-year period. We believe a nationwide study in Turkey providing an indicator of the frequency,reasons of ICU admission and outcome of obstetric patients is still required to improve the quality of intensive care.

Keywords: Pregnancy, Maternal health, Critical care in obstetrics, ICU admissions, Maternal morbidity, Maternal mortality




Sorumlu Yazar: Menekşe Özçelik, Türkiye


ARAÇLAR
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş
Yazara e-posta gönder

Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar