Türkiye'deki Bazı Kamu Hastanelerinin Anestezi Uzmanı, Anestezi ve Yoğun Bakım Ekipmanı Açısından Değerlendirilmesi [Turk J Anaesthesiol Reanim]
Turk J Anaesthesiol Reanim. 2015; 43(4): 217-224 | DOI: 10.5152/TJAR.2015.30974  

Türkiye'deki Bazı Kamu Hastanelerinin Anestezi Uzmanı, Anestezi ve Yoğun Bakım Ekipmanı Açısından Değerlendirilmesi

Zehra İpek Arslan1, Mehmet Ertargın1, Cavit Işık Yavuz2, Hülya Yılmaz Yanal1, Yeşim Şenaylı3, Zehra Nur Baykara1, Mine Solak1
1Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Kocaeli, Türkiye
2Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Ankara, Türkiye
3Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji-Onkoloji Eğitim Araştırma Hastanesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği, Ankara, Türkiye

GİRİŞ ve AMAÇ: Dünyada her yıl 230 milyon insan anestezi ile büyük cerrahi girişime alınmakta ve 7 milyonu ciddi komplikasyonlarla sonuçlanmaktadır. Anestezi sırasında hasta güvenliğinin arttırılabilmesi ve güvenli bir cerrahi için monitörizasyon ve ekipman önemli bir yere sahiptir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Türkiye istatistiki olarak 12 Eurostat-NUTS bölgesinden ve 26 alt bölgeden oluşmaktadır. Tanımlayıcı tipteki bu çalışmaya bu bölgelerdeki toplam 303 hastane dahil edildi. Bu hastanelere Ekim 2012 ile Ağustos 2013 tarihleri arasında telefonla ulaşıldı. Hastanenin anestezi uzmanı veya anestezi teknisyenlerinden herhangi birinin mail adresine veri toplama formumuz gönderildi ve yine elektronik ortamda doldurarak araştırmacılara iletmeleri istendi.
BULGULAR: Üç yüz üç hastanenin 221 tanesinden (%73) veri elde edilebildi. Bu hastanelerin 13 tanesi üniversite, 10 tanesi eğitim araştırma, 21 tanesi il devlet ve 177 tanesi ise ilçe devlet hastanesiydi. İlçe devlet hastanelerinden 114 tanesinde anestezi uzmanı, ameliyathane ve yoğun bakım ünitesi yoktu. Aktif olarak çalışmakta olan ameliyathanelerden %61 oranında anestezistler sorumluydu. Bunların %97’sinde her odada elektrokardiyogram, kalp hızı, noninvazif kan basıncı ve satürasyon izlemi yapılabilmekteydi. Soluk sonu karbondioksit ameliyathanelerin %91’inde en az bir odada yapılabilmekteydi. Ancak sözkonusu her odada soluk sonu karbondioksit monitörizasyonuna gelince, bu oran %63’e düşmekteydi. Bu ameliyathanelerin %6’sında defibrilatör yoktu. Hastanelerin %33’ünde erişkin yoğun bakım ünitesi ve %32,4’ünde pediyatrik yoğun bakım üniteleri bulunmakta ve bu ünitelerin sorumluluğu %91,4 oranında anestezistler tarafından yürütülmekteydi. Yoğun bakım ünitelerinin %54,3’ünde soluk sonu karbondioksit monitörize edilebilmekte, gerektiğinde %68,4’ünde invazif monitörizasyon uygulanabilmektedir.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Hastanelerin anestezi ve yoğun bakım altyapıları açısından farklı donanımlarda olduğu görülmektedir. Bu farklılıkların giderilmesinin, hizmet kalitesinin iyileştirilmesi ve hasta güvenliğinin sağlanması açısından önemli bir adım olacağı kanaatindeyiz.

Anahtar Kelimeler: Anestezi, yoğun bakım, ekipman, ameliyathane, havayolu, monitör


Assessment of Some Public Hospitals in Turkey Regarding Anaesthetist, Anaesthesia and Intensive Care Equipment

Zehra İpek Arslan1, Mehmet Ertargın1, Cavit Işık Yavuz2, Hülya Yılmaz Yanal1, Yeşim Şenaylı3, Zehra Nur Baykara1, Mine Solak1
1Kocaeli University Medical Faculty, Anaesthesiology And Reanimation Department, Kocaeli
2Hacettepe University Medical Faculty, Public Health Department, Ankara
3Ankara Paediatric Health And Illness Hematology-oncology Research And Teaching Hospital, Anaesthesiology Department, Ankara

INTRODUCTION: Every year, 230 million patients undergo major general surgery with anaesthesia worldwide, and 7 million resulted with major complications. Monitorisation and equipment has a great role in increasing patient safety and safe surgery during anaesthesia.
METHODS: Turkey is divided into 12 Eurostut-NUTS regions and 26 subregions statistically. Totally, 303 hospitals that are included in these regions were enrolled in this descriptive trial. The hospitals were contacted by telephone between October 2012 and August 2013. Data collecting forms were e-mailed to any of the anaesthetists or anaesthesia technicians of the hospital and they were requested to fill the forms and forward them to one of the investigators.
RESULTS: Data were obtained from 221 of 303 hospitals (73%). Twenty-three hospitals were tertiary (university and education and research), 21 were city and 177 were county hospitals. No anaesthetist, operating rooms or intensive care units were available in 114 of the county hospitals. Anaesthetists were responsible for 61% of these active working theatres. Electrocardiogram, heart rate, noninvasive blood pressure and saturation could be monitored in 97% of them. End-tidal carbon dioxide could be monitored in 91% of at least one operating room in these hospitals. However, if the subject became to end-tidal carbon dioxide monitoring in every room, this ratio decreased to 63%. Defibrillators were absent in 6% of these rooms. Adult intensive care units were available in 33% of the hospitals and paediatric intensive care units were available in 32.4%; the responsibility of these intensive care units were carried out by anaesthetists at a 91.4% ratio. End-tidal carbon dioxide could be monitored in 54% of these units; invasive monitorisation could be applied in 68.4% if needed.
DISCUSSION AND CONCLUSION: It was observed that hospitals have different standards according to their infrastructures of anaesthesia and intensive care unit equipment. We think that the elimination of these differences is an important step with respect to increasing patient safety and enhancement of the service quality in hospitals.

Keywords: Anaesthesia, intensive care unit, operating room, monitor, airway, equipment


Zehra İpek Arslan, Mehmet Ertargın, Cavit Işık Yavuz, Hülya Yılmaz Yanal, Yeşim Şenaylı, Zehra Nur Baykara, Mine Solak. Assessment of Some Public Hospitals in Turkey Regarding Anaesthetist, Anaesthesia and Intensive Care Equipment. Turk J Anaesthesiol Reanim. 2015; 43(4): 217-224

Sorumlu Yazar: Zehra İpek Arslan, Türkiye


ARAÇLAR
Tam Metin PDF
İngilizce Tam Metin
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş
Yazara e-posta gönder

Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar